دو شعر از................................((ب. ترنم))

"نگاهش‌ كرد..."

نگاهش كرد
آرام و بي صدا
براي يك لحظه
تمام زندگيش را در او ديد
لبخند زد
خاطراتش‌را دوره كرد
از روز اول، وقتي كه او نبود
و آينده اش با او
آهي كشيد
صدايي‌آمد
بدنش لرزيد
پايش تكان خورد
و مين منفجر شد... .

***********************************
"يک بار می‌رود"

يكبار بر تو مي كوبد
و تو نمي‌خوانيش،
يكبار مي‌خورد بر تو
وتو نمي‌جويش،
يكبار مي‌وزد در آغوشت
وتو رهايش مي‌كني،
وتو نمي‌بينيش،
يكبار صدايت مي‌كند،
وتو نمي‌شنويش…
آسمان به زمين ميرسد؛
تو دست دراز مي‌كني در آستين باد
تا سيبي بچيني برايش،
ونمي‌بينيش.
صد بار صدايش مي‌كني
و نمي‌خواندت،
صد اشك مي‌شوي
و نمي‌جويدت،
جاري مي‌شوي
و نمي‌بيندت.
يكبار ميرود،
وتو لبخند مي‌زني…
و صداي خنده ‌ات
چه تلخ مي‌آيد.

دو شعر از: ........................ ((سعيد‌خدابخشی))

"حضور"

در تاريك بی‌امان روزگار

چشمانم به سياهي خو گرفته است

حالا

در حضور غافلگيرانه‌ات

گيسو پريشان كن

روشنايي چشمم را مي زند.

************************

"مات"

مات حرفهايم نشو!

آنسوي شيشه هاي مات

هيچ چيز پيدا نيست.

************************

" جيبهاي كوچك" .....................................((ناهيد بهرامی))

خاطراتم را
در كوچه هاي كودكي

زير شيطنت هاي ناگزيرم

پنهان مي كنم

تا مادرم نفهمد

كودكش

هيچ گاه بزرگ نخواهد شد

و نصيحتهايش

از جيبهاي كوچكم

در بازيهاي شادمانه

هميشه مي ريخته.